Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Όχι άλλο *Δίαιτα


Γράφει η Κωνσταντίνα Βολονάκη

Ήμουν 120 κιλά. Για περισσότερο από μία ολόκληρη δεκαετία της ζωής μου η ζυγαριά έδειχνε πάνω από 100 κιλά. Την είχα μισήσει τη ζυγαριά ήταν ο μεγαλύτερος εχθρός μου.  Έτρωγα υπερβολικές ποσότητες φαγητού και μετά πέθαινα της πείνας. Έχανα λίγα κιλά και πάλι τα ίδια. Ένας αδιάκοπος φαύλος κύκλος.

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Να *Ζεις την κάθε στιγμή με την μητέρα σου σαν να είναι η τελευταία.


Γράφει η Κωνσταντίνα Βολονάκη

Ήμουν περίπου 7 χρονών. Τέτοιες μέρες του Σεπτέμβρη. Με κράτησε όπως πάντα από το χέρι και πήγαμε στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς. Αν και μικρό μαγαζί είχε πολλά πράγματα που έκαναν μεγάλη εντύπωση στα παιδικά μου μάτια. Μου έδωσε ένα καλαθάκι και μου είπε να βάλω μέσα ότι μου αρέσει. Την κοίταξα με απορία. Χωρίς να το σκεφτώ άρχισα να τριγυρνώ στο μαγαζί γεμίζοντας το πολύτιμο καλάθι μου.

Πέμπτη, 7 Σεπτεμβρίου 2017

Γιατί κλαις Γυναίκα;


Γράφει η Κωνσταντίνα Βολονάκη

Αφιερωμένο στην Κατερίνα και σε όλες τις γυναίκες που μετουσίωσαν τον πόνο σε δύναμη


Γιατί κλαις Γυναίκα;

Ήρθες με τις φτερούγες σου σπασμένες και πληγωμένες. Τα έδωσες όλα μου είπες με δάκρυα που  έπνιγαν το λαιμό σου. Τα έδωσες όλα και σε άδειασαν.

Σε *έδειραν μέχρι "θανάτου" κι έπεσες...

Κι ήρθες σε μένα να σε βοηθήσω να σηκωθείς και να θεραπεύσεις τις πληγές σου

Ήρθες σε μένα για να σε βοηθήσω να "θυμηθείς" ποια είσαι...

Θυμήσου λοιπόν...

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Να πηγαίνεις εκεί που σ' αγαπούν


Γράφει η Κωνσταντίνα Βολονάκη

Να πηγαίνεις εκεί που σ' αγαπούν. Να πηγαίνεις εκεί που σ' εκτιμούν. Σ' αγαπούν πραγματικά; Σ' εκτιμούν; γι' αυτό που πραγματικά είσαι; για τον αληθινό σου εαυτό που εμπεριέχει τα πάντα; Εμπεριέχει την αρμονία σου και την δυσαρμονία σου. Την ηρεμία σου αλλά και τον θυμό σου. Τις καλές σου και τις κακές σου στιγμές. Σε αγαπούν για το όλον σου ή γι' αυτό που θα ήθελαν να είσαι; Σε θέλουν στην στεναχώρια σου στη θλίψη και στο κλάμα σου; ή στη χαρά σου και στο χαμόγελό σου;

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Γιατί παχαίνουμε; Τρώμε τα συναισθήματα μας!

Γράφει η Κωνσταντίνα Βολονάκη

Γιατί παχαίνουμε; Τρώμε τα συναισθήματα μας!
Μήπως το άγχος, ο θυμός, η θλίψη, η μοναξιά, σας οδηγούν συχνά στο φαγητό; Τρώτε όποτε πραγματικά το έχετε ανάγκη ή μετά από ένταση; Έχετε παρατηρήσει στον εαυτό σας να τρώτε απλά επειδή βαριέστε και δεν έχετε κάτι άλλο να κάνετε; Αν ναι ανήκετε στην μεγάλη κατηγορία εκείνων που πεινάνε συναισθηματικά.

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

Η προσδοκία που μπορεί να σκοτώσει

Γράφει η Κωνσταντίνα Βολονάκη

Αν μπορούσα να κάνω μία μικρή αλλά σημαντική λίστα με όσα μας εμποδίζουν να ζήσουμε την ζωή μας όπως την επιθυμούμε, μέσα στις πρώτες γραμμές θα υπήρχε η λέξη “προσδοκία”.

Θέλω να έχω μια δουλειά να με γεμίζει, έναν σύντροφο να με καταλαβαίνει, φίλους να μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες, αφθονία χρημάτων, υλικά αγαθά και πολλά άλλα. Ωραία μέχρι εδώ. Πολύ καλά. Ο άνθρωπος είναι δημιουργός και μπορεί να υλοποιήσει τη δική του πραγματικότητα χωρίς περιορισμούς. Απεριόριστο το δυναμικό μας.

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *